A puzzle game where you slowly identify passwords to learn more about this person's story. Is it intrusive and invasive? Essentially, yes, you are just some person who found a phone and decided to just find out all this person's history rather than.. I don't know, returning it to the owner? However, the objective here is to experience a person's story through challenging relationships with family and friends in order to be true to themselves and who they really are (LGBTQ+ focused content).

Story

The story is centered on the phone's owner, not you. Through reading text messages and emails, you will eventually figure out how to unlock the other apps on the phone, and piece together this person's story on who they started out as, the people they loved and slowly stopped loving, and where they ended up being by the end.

Gameplay

It's interactive by clicking through the apps, downloading images, listening to songs, and connecting the different communications together (texts, emails, forum messages). The entire game is only in this phone, there is no other additional element of the story (like giving the phone back lol).

Overall

It's short and engaging, if you disregard the "invasive" aspect of it. The game creator obviously wanted you to explore this story in the phone owner's eyes and understand who they are as a person. LGBTQ+ games are still pretty uncommon outside of Steam, so it's wonderful to explore more of these stories and games.

Het idee achter A Normal Lost Phone intrigeerde me het moment dat ik het spel op een gamesite voorbij zag komen. Stalken op Facebook mag dan een van mijn grootste geheime hobby's zijn en een hele telefoon vol geheimen is niet meer dan fantastisch! Zeker als het voor minder dan twee euro ook nog een goed verhaal zou vertellen.

Vreemd genoeg werd het spel gelijk voor me gespoiled door de waarschuwing op het openingsscherm. De twist wist ik dus gelijk. Langzaam begon ik alle tekstberichten te lezen die ik kon openen. De rest was wat lastig, want daar had ik WiFi voor nodig ofzo. Ik begon te lezen en te lezen en het was wel interessant. Er was zeker wat drama in de jongen zijn leven, maar erg veel leek er niet achter te zitten. Het waren ook niet de beste teksten, dus al snel begon ik mijn interesse in dit experimentele 'spelletje' te verliezen.

Totdat ik even in de Achievements ging kijken. Daar vond ik stap voor stap wat ik moest doen. Superhandig: blijkbaar kun je door wat codes op te sporen door begrijpend te lezen en daardoor nóg meer informatie te vinden. Maar ja, ik was al klaar met lezen en wilde nu alleen maar dat spel uitspelen.

Het werd meer trial en error met het codes vinden. Langzamerhand werd het weer frustrerend, maar dan lukt het weer. Uiteindelijk komt er een clichéverhaal naar voren met een belangrijke, maar niet super originele of zelfs subtiele boodschap.

Maar ja, je betaalt twee euro, wat verwacht je dan? In ieder geval niet een fucking morele les gepresenteerd in een middelvinger. Ja, zo voelde ik me bij het lezen van het laatste mailtje. Alsof de makers het leven zoveel beter doen.

Ik verwachte in ieder geval meer opties, beter geschreven teksten en minder trial en error-gameplay - als je het al gameplay kan noemen.