Voor mijn ondertussen echt verouderde Playstation Vita kocht ik een flinke tijd geleden een reeks spellen voor een prikkie. Spellen als Killzone: Mercenary, Tearaway en Uncharted: Golden Abyss kon ik met gemak online of offline gezamenlijk binnenhengelen voor minder dan de helft van een nieuw PS4 spel. Chill, maar tegelijkertijd zorgelijk.
Voor die andere handheld van Nintendo, de New 3DS XL, heb ik nog steeds een lijst aan spellen die ik zou willen hebben. Regelmatig neem ik in gameshops een kijkje voor de 3DS game aller games: Mario Kart 7. Maar ik ga echt niet voor zo'n goed, vergrijst spel nog veertig euro neertikken, zeg.
Die prijsverschillen noem ik even omdat het gewoon heel treurig is hoe het met die mooie Vita is gegaan. Eerlijk is eerlijk: als ik het apparaat niet had gewonnen door een prijsvraag slim te spelen, had ik hem nooit in m'n bezit gehad. Toch had het apparaat potentie, die Killzone: Mercenaries en vooral Uncharted: Golden Abyss compleet waarmaakt.
De PS Vita is inderdaad niet meer dan het betere, jongere broertje van de PSP. Die was alleen al zo goed en populair, dat die Vita naast HD graphics niet meer zoveel te bieden had. In tegenstelling tot de 3DS, die met een gehypte gimmick en (vooral) genoeg games wel veel en nog lang nieuwe gamers trok.
Uncharted: Golden Abyss laat zelfs zonder Naughty Dog als ontwikkelaar zien dat de PS Vita bedoelt was als een echte console om mee te nemen. Een soort kleine Nintendo Switch, die je dan (in eerste instantie, later met een los te kopen apparaat) niet thuis aan je tv kon koppelen.
Dit is een volwaardig Uncharted spel, met een goedlopend verhaal, fijne schietactie en nog wat behendigheid dingetjes. We hebben niet alle personages terug, maar meer dan Nathan, Sully en een nieuwe meid heb je ook niet nodig.
Wat het spel wel iets te graag wil doen, is de touchscreen en andere sensoren gebruiken. Soms oké, - schoonvegen en blokken verplaatsen gaat intuïtiever - een enkele keer heel vet - wanneer je de Vita boven een lamp moet houden om een blad te ontcijferen - maar vaak frustrerend wanneer je de knoppen ineens los moet laten. Verplicht bij Quick Time Events over het scherm swipen wanneer je een melee aanval uitvoert, is frustrerend. Gelukkig is het vaak een optie: of je veegt over het scherm, of je gebruikt de dubbele sticks en je traditionele knoppies.
Het is gelukkig niet zo erg als Tearaway, die gebouwd is op al die gimmicks van de Vita. Uiteindelijk moet Uncharted de strijd aan met Killzone: Mercenaries om mijn favoriete grote game. Lumines speelt altijd heerlijk, dus mijn echte Vita-favoriet gaat het nooit worden. Killzone weet toch net wat beter het handheld principe te benadrukken door losse, herspeelbare missies.
Maar echt, wow. Nog niet zo lang geleden heb ik de oorspronkelijke Uncharted: Drake's Fortune uitgespeeld. De graphics van dit handheld spel zijn misschien wel beter dan dat eerste PS3 deel. Erg netjes :)